Emmanuel Hanquet

Emmanuel Hanquet wordt geboren op 15 juni 1915 in Luik, in een groot gezin van vijftien kinderen. Hij wijdt zijn leven aan het geloof, het onderwijs en de humanitaire dienst.
Van 1932 tot 1934 volgt hij rechtenstudies aan de Universiteit van Luik, waarna hij intreedt in het seminarie van de Société des Auxiliaires des Missions (S.A.M.) te Louvain/Leuven. Daar volgt hij theologische studies bij de jezuïeten. Op 6 februari 1938 wordt hij in Luik tot priester gewijd door Mgr. Kerkhofs.

Zijn missionaire loopbaan begint op 20 november 1938, wanneer hij Marseille verlaat aan boord van de Félix Roussel met bestemming China. Op 20 januari 1939 komt hij aan in Shanghai. Na een kort verblijf in Haimen trekt hij naar Peking, waar hij tot juli 1939 Chinees studeert aan de Hua Wen-school. Op 10 juli 1939 onderneemt hij een reis van een maand naar Hungtung (Shansi), waar hij er achtereenvolgens werkzaam is als secretaris van de bisschop, leraar, dorpspastoor en econoom.

Hanquet wordt met de harde realiteit van de oorlog geconfronteerd wanneer hij op 8 december 1941 voor het eerst door de Japanners wordt opgesloten, gedurende een periode van vier maanden. Na de hervatting van zijn pastorale werkzaamheden in Hungtung wordt hij op 13 maart 1943 opnieuw gearresteerd en geïnterneerd in het concentratiekamp van Weihsien in Shantung, waar hij verblijft tot 17 oktober 1945. Na de bevrijding van het kamp door Amerikaanse parachutisten verblijft hij enige tijd in Peking om te herstellen, alvorens in december 1945 terug te keren naar Hungtung, waar hij geconfronteerd wordt met ernstige voedseltekorten en grote armoede.

In januari 1946 treedt Hanquet in dienst van de UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration). Hij oefent er achtereenvolgens de functies uit van veldonderzoeker, distributieagent en hoofd van de distributiediensten in vier noordelijke provincies: Hopei, Shantung, Shansi en Chagar. In die periode onderhandelt hij zelfs samenwerkingsakkoorden met Chinese communisten, onder wie Deng Xiaoping. Op 10 december 1947 verlaat hij Shanghai aan boord van de Sir John Franklin voor een reis van vier maanden die hem via Korea, Japan, Hongkong, de Filipijnen, Singapore, Maleisië, Thailand, India, Pakistan, Aden, Djibouti, Haifa, Alexandrië en Genua terug naar België brengt, waar hij met Pasen 1948 aankomt.

Na zijn terugkeer in België zet Hanquet zijn dienst binnen de S.A.M. voort als econoom van 1948 tot 1986 en als directeur van het Vincent Lebbe Centrum van 1950 tot 1952. Daarnaast wordt hij aalmoezenier van de Lonescouts te Brussel, een functie die hij uitoefent van 1950 tot 1986. In juli 1983 vervoegt hij de Fraterniteit van het Buisson te Louvain-la-Neuve.

Hoewel hij China in 1948 verlaat, blijven zijn banden met het land diepgaand. Hij onderneemt verschillende terugreizen naar de Volksrepubliek China, met name in september 1981, mei 1991, november 1991 en mei–juni 1994. Op 10 februari 2008 viert hij zijn zeventigste priesterjubileum. Enkele dagen later, op 13 februari 2008, overlijdt hij in de Fraterniteit van het Buisson, en laat hij een nalatenschap na van onverzettelijke toewijding aan het geloof en aan humanitaire inzet.